diff options
| author | Dave Love | 1999-10-03 12:39:42 +0000 |
|---|---|---|
| committer | Dave Love | 1999-10-03 12:39:42 +0000 |
| commit | a933dad155af89ff3e97634c07aa09f9df0fb2b3 (patch) | |
| tree | 43be918d0d87dc41c6051df657247209b1736c82 /etc/TUTORIAL.pl | |
| parent | a7bfd66f45c12ca1b8c158b44c57dc56de13654c (diff) | |
| download | emacs-a933dad155af89ff3e97634c07aa09f9df0fb2b3.tar.gz emacs-a933dad155af89ff3e97634c07aa09f9df0fb2b3.zip | |
#
Diffstat (limited to 'etc/TUTORIAL.pl')
| -rw-r--r-- | etc/TUTORIAL.pl | 1165 |
1 files changed, 1165 insertions, 0 deletions
diff --git a/etc/TUTORIAL.pl b/etc/TUTORIAL.pl new file mode 100644 index 00000000000..cb4a5a5a150 --- /dev/null +++ b/etc/TUTORIAL.pl | |||
| @@ -0,0 +1,1165 @@ | |||
| 1 | Copyright (c) 1985 Free Software Foundation, Inc. -*-text-*- | ||
| 2 | Szczegóły na końcu pliku. Czytasz właśnie krótki podręcznik Emacsa. | ||
| 3 | |||
| 4 | Polecenia Emacsa ogólnie wymagają wciśnięcia klawisza CONTROL (czasami | ||
| 5 | oznaczanego CTRL lub CTL) lub klawisza META (czasami oznaczanego EDIT | ||
| 6 | lub ALT). Zamiast pisać META czy CONTROL za każdym razem, gdy masz | ||
| 7 | przycisnąć ten klawisz, używać będziemy następujących skrótów: | ||
| 8 | |||
| 9 | C-<znak> oznacza trzymanie klawisza CONTROL podczas wciskania klawisza <znak>. | ||
| 10 | Na przykład C-f będzie odpowiadało naciśnięciu f, podczas gdy | ||
| 11 | klawisz CONTROL był wciśnięty. | ||
| 12 | M-<znak> oznacza trzymanie klawisza META wciśniętego podczas | ||
| 13 | wciskania klawisza <znak>. Jeśli nie masz klawisza META, | ||
| 14 | naciśnij i puść klawisz ESC, a potem naciśnij klawisz <znak>. | ||
| 15 | |||
| 16 | Uwaga: by zakończyć sesje Emacsa naciśnij C-x C-c (dwa znaki). | ||
| 17 | Znaki ">>" na lewym marginesie w dalszej części tego podręcznika | ||
| 18 | oznaczają ćwiczenia dla Ciebie. Na przykład: | ||
| 19 | <<Blank lines inserted here by startup of help-with-tutorial>> | ||
| 20 | >> Teraz naciśnij C-v (następny ekran), by przejść na następny ekran | ||
| 21 | podręcznika (zrób to naciskając jednocześnie klawisz CONTROL i v). | ||
| 22 | Od tego momentu powinieneś robić to zawsze, gdy dojdziesz | ||
| 23 | do końca ekranu. | ||
| 24 | |||
| 25 | Zwróć uwagę na to, ze kilka linii powtarza się, gdy przechodzisz z | ||
| 26 | ekranu na ekran; zachowanie to ma zapewnić pewna ciągłość podczas | ||
| 27 | przesuwania się w obrębie pliku. | ||
| 28 | |||
| 29 | Pierwsza umiejętnością, która powinieneś opanować, jest sposób | ||
| 30 | przesuwania się z miejsca na miejsce. Już wiesz, jak przesuwać się o | ||
| 31 | jeden ekran do przodu. By przesunąć się o jeden ekran do tylu, | ||
| 32 | wciśnij M-v (wciśnij META i naciśnij v, lub naciśnij <ESC>v jeśli nie | ||
| 33 | masz klawisza META lub EDIT). | ||
| 34 | |||
| 35 | >> Spróbuj nacisnąć M-v, a potem C-v by przesunąć się w przód i w tył | ||
| 36 | kilka razy. | ||
| 37 | |||
| 38 | |||
| 39 | PODSUMOWANIE | ||
| 40 | ------------ | ||
| 41 | |||
| 42 | Następujące polecenia są użyteczne do przeglądania po jednym ekranie: | ||
| 43 | |||
| 44 | C-v Przesuń się o jeden ekran do przodu | ||
| 45 | M-v Przesuń się o jeden ekran do tylu | ||
| 46 | C-l Wyczyść ekran i wyświetl go na nowo, umieszczając | ||
| 47 | tekst z okolic kursora w środku ekranu. | ||
| 48 | (Ta kombinacja to CONTROL-L, a nie CONTROL-1.) | ||
| 49 | |||
| 50 | >> Znajdź kursor i zapamiętaj, jaki tekst jest w jego okolicy. | ||
| 51 | Naciśnij następnie C-l. | ||
| 52 | Znajdź kursor jeszcze raz i zwróć uwagę, że znajduje | ||
| 53 | się on w okolicy tego samego tekstu. | ||
| 54 | |||
| 55 | |||
| 56 | PODSTAWY KIEROWANIA KURSOREM | ||
| 57 | ---------------------------- | ||
| 58 | |||
| 59 | Przesuwanie się z ekranu na ekran jest użyteczne, ale jak przejść do | ||
| 60 | określonego miejsca w obrębie jednego ekranu? | ||
| 61 | |||
| 62 | Można to zrobić na kilka sposobów. Najprostszym jest użycie poleceń | ||
| 63 | C-p, C-b, C-f oraz C-n. Każde z tych poleceń przesuwa kursor o jeden | ||
| 64 | wiersz lub kolumnę w określonym kierunku. Oto schemat, który to | ||
| 65 | obrazuje: | ||
| 66 | |||
| 67 | Poprzednia linia, C-p | ||
| 68 | (ang. previous line) | ||
| 69 | : | ||
| 70 | : | ||
| 71 | Wstecz, C-b .... Kursor .... Do przodu, C-f | ||
| 72 | (ang. back) : (ang. forward) | ||
| 73 | : | ||
| 74 | : | ||
| 75 | Następna linia, C-n | ||
| 76 | (ang. next line) | ||
| 77 | |||
| 78 | >> Przesuń kursor na środek schematu za pomocą C-n lub C-p. Naciśnij | ||
| 79 | potem C-l, by zobaczyć cały diagram na środku ekranu. | ||
| 80 | |||
| 81 | To są podstawowe polecenia kierujące położeniem kursora, których | ||
| 82 | będziesz używać nieustannnie, warto więc je zapamiętać. | ||
| 83 | |||
| 84 | >> Naciśnij kilka razy C-n, by przesunąć kursor do tej linii. | ||
| 85 | |||
| 86 | >> Przesuń się w głąb linii za pomocą C-f, a potem do góry za pomocą | ||
| 87 | C-p. Zwróć uwagę na zachowanie się C-p, gdy kursor jest w środku | ||
| 88 | linii. | ||
| 89 | |||
| 90 | Każda linia tekstu kończy się znakiem nowej linii, który oddziela ja | ||
| 91 | od następnej. Każdy Twój plik powinien kończyć się znakiem nowej | ||
| 92 | linii (ale Emacs nie zmusza Cię do tego). | ||
| 93 | |||
| 94 | >> Spróbuj nacisnąć C-b na początku linii. Powinno to Cię przenieść | ||
| 95 | na koniec poprzedniej linii. Dzieje się tak dlatego, że kursor | ||
| 96 | przechodzi nad znakiem nowej linii. | ||
| 97 | |||
| 98 | C-f przechodzi nad znakiem nowej linii tak samo jak C-b. | ||
| 99 | |||
| 100 | >> Naciśnij kilka razy C-b, byś dostrzegł, gdzie jest kursor. | ||
| 101 | Naciśnij potem C-f, by wrócić na koniec linii. W końcu naciśnij | ||
| 102 | jeszcze raz C-f, by przejść do następnej linii. | ||
| 103 | |||
| 104 | Gdy przesuwasz kursor poza dolna krawędź ekranu, tekst za krawędzią | ||
| 105 | przesuwa się na ekran (ang. scrolling). Dzięki temu Emacs może | ||
| 106 | przesunąć kursor do określonego miejsca bez umieszczania go poza | ||
| 107 | ekranem. | ||
| 108 | |||
| 109 | >> Spróbuj przesunąć kursor poza dolna granice ekranu za pomocą C-n i | ||
| 110 | zobacz co się stanie. | ||
| 111 | |||
| 112 | Jeśli przesuwanie się o jeden znak na raz jest dla Ciebie za wolne, | ||
| 113 | spróbuj przesuwać się o słowa. M-f (Meta-f) przesuwa kursor do przodu | ||
| 114 | o słowo, a M-b przesuwa go do tylu o jedno słowo. | ||
| 115 | |||
| 116 | >> Spróbuj nacisnąć kilka M-f i M-b. | ||
| 117 | |||
| 118 | Gdy jesteś w środku słowa, M-f przesuwa kursor na koniec słowa. Jeśli | ||
| 119 | natomiast jesteś w przerwie miedzy słowami, M-f przesuwa kursor na | ||
| 120 | koniec następnego słowa. M-b zachowuje się podobnie, jak chodzi o | ||
| 121 | ruch do tyłu. | ||
| 122 | |||
| 123 | >> Naciśnij M-f i M-b kilka razy na przemian z C-f i C-b tak, byś | ||
| 124 | mógł zauważyć działanie M-f i M-b naciśnietych w różnych miejscach | ||
| 125 | wewnątrz i pomiędzy słowami. | ||
| 126 | |||
| 127 | Zauważ podobieństwo pomiędzy C-f i C-b oraz M-f i M-b. Bardzo często | ||
| 128 | kombinacje zawierające Meta opisują operacje związane z jednostkami | ||
| 129 | językowymi (słowa, zdania, akapity), podczas gdy kombinacje oparte o | ||
| 130 | Control działają na podstawowych jednostkach niezależnych od tego, co | ||
| 131 | edytujesz (znaki, linie, itd.). | ||
| 132 | |||
| 133 | Ta zależność stosuje się do linii i zdań: C-a i C-e przesuwają kursor | ||
| 134 | na początek i koniec linii, a M-a i M-e przesuwają go na początek i | ||
| 135 | koniec zdania. | ||
| 136 | |||
| 137 | >> Naciśnij kilka razy C-a, a potem kilka razy C-e. | ||
| 138 | Powtórz to z M-a, a potem z M-e. | ||
| 139 | |||
| 140 | Czy zauważyłeś, ze powtarzanie C-a nic nie zmienia, natomiast powtórne | ||
| 141 | M-a przesuwa Cię o jedno zdanie? Chociaż nie jest to do końca | ||
| 142 | analogiczne, wydaje się jednak naturalne. | ||
| 143 | |||
| 144 | Położenie kursora w tekście określane jest mianem "punktu". | ||
| 145 | |||
| 146 | Oto podsumowanie prostych poleceń służących do przesuwania kursora, | ||
| 147 | włącznie z operacjami dotyczącymi słów i zdań: | ||
| 148 | |||
| 149 | C-f Do przodu o jeden znak | ||
| 150 | C-b W tył o jeden znak | ||
| 151 | |||
| 152 | M-f Do przodu o słowo | ||
| 153 | M-b W tył o słowo | ||
| 154 | |||
| 155 | C-n Następna linia | ||
| 156 | C-p Poprzednia linia | ||
| 157 | |||
| 158 | C-a Początek linii | ||
| 159 | C-e Koniec linii | ||
| 160 | |||
| 161 | M-a W tył na początek zdania | ||
| 162 | M-e Do przodu na koniec zdania | ||
| 163 | |||
| 164 | >> Przećwicz kilka razy wszystkie powyższe polecenia dla wprawy. | ||
| 165 | Są one najczęściej używanymi poleceniami. | ||
| 166 | |||
| 167 | Dwa inne ważne polecenia przesuwające kursor to M-< (Meta i znak | ||
| 168 | mniejszości), które przesuwa kursor na początek całego tekstu i M-> | ||
| 169 | (Meta i znak większości), które przesuwa kursor na koniec całego | ||
| 170 | tekstu. | ||
| 171 | |||
| 172 | Na większości terminali "<" jest nad przecinkiem, tak wiec musisz użyć | ||
| 173 | klawisza Shift by nacisnąć "<". Musisz wiec także użyć Shift by | ||
| 174 | nacisnąć M-<. Bez Shift byłoby to M-przecinek. | ||
| 175 | |||
| 176 | >> Naciśnij M-< by przejść na początek podręcznika. Użyj potem C-v | ||
| 177 | kilkukrotnie, by wrócić tutaj. | ||
| 178 | |||
| 179 | >> Teraz naciśnij M->, by przejść na koniec podręcznika. Wróć do tego | ||
| 180 | miejsca za pomocą kilkukrotnego M-v. | ||
| 181 | |||
| 182 | Jeśli Twój terminal ma klawisze strzałek, to możesz ich użyć do | ||
| 183 | przesuwania kursora. Zalecamy Ci nauczenie się kombinacji C-b, C-f, | ||
| 184 | C-n i C-p z trzech powodów. Po pierwsze, działają one na wszystkich | ||
| 185 | typach terminali. Po drugie, gdy już zdobędziesz pewna praktykę w | ||
| 186 | posługiwaniu się Emacsem, będzie Ci szybciej nacisnąć te kombinacje | ||
| 187 | niż klawisze strzałek (ponieważ nie wymaga to przenoszenia dłoni z | ||
| 188 | miejsca, które zajmują podczas szybkiego pisania za pomocą 10 palców). | ||
| 189 | Po trzecie wreszcie, gdy już wyrobisz sobie zwyczaj posługiwania się | ||
| 190 | tymi poleceniami z klawiszem Control, będziesz mógł łatwo nauczyć się | ||
| 191 | innych zaawansowanych poleceń przesuwających kursor. | ||
| 192 | |||
| 193 | Większość poleceń Emacsa akceptuje argument liczbowy; dla większości | ||
| 194 | poleceń służy on jako liczba powtórzeń. Sposób, w jaki określasz | ||
| 195 | liczbę powtórzeń polecenia, to naciśniecie C-u a potem cyfr, zanim | ||
| 196 | naciśniesz polecenie. Jeśli masz klawisz META (lub EDIT lub ALT), | ||
| 197 | alternatywnym sposobem jest wciskanie klawiszy cyfr podczas | ||
| 198 | wprowadzania argumentu liczbowego. Zalecamy nauczenie się metody | ||
| 199 | klawisza C-u, ponieważ działa ona na wszystkich terminalach. | ||
| 200 | |||
| 201 | Na przykład C-u 8 C-f przesuwa kursor do przodu o osiem znaków. | ||
| 202 | |||
| 203 | >> Spróbuj użyć C-n i C-p z argumentem liczbowym, by przesunąć kursor | ||
| 204 | do jednej z linii w pobliżu tego zdania za pomocą tylko jednego | ||
| 205 | polecenia. | ||
| 206 | |||
| 207 | Większość poleceń używa argumentu liczbowego jako liczba powtórzeń. | ||
| 208 | Jest kilka poleceń, które używają go w inny sposób. C-v i M-v są | ||
| 209 | wśród tych wyjątków. Jeśli poda się im argument, przesuwają zawartość | ||
| 210 | ekranu w gore lub w dół o podana liczbę linii zamiast o tyleż ekranów. | ||
| 211 | Na przykład C-u 4 C-v przewija ekran o 4 linie. | ||
| 212 | |||
| 213 | >> Spróbuj nacisnąć C-u 8 C-v. | ||
| 214 | |||
| 215 | To powinno było przewinąć ekran do góry o 8 linii. Jeśli chciałbyś | ||
| 216 | przewinąć go w dół, możesz podać argument przed poleceniem M-v. | ||
| 217 | |||
| 218 | Jeśli używasz systemu X-Windows, prawdopodobnie po lewej stronie okna | ||
| 219 | Emacsa znajduje się prostokątny obszar, nazywany po angielsku | ||
| 220 | "scrollbar". Za jego pomocą możesz przewijać tekst, używając do tego | ||
| 221 | celu myszy. | ||
| 222 | |||
| 223 | >> Spróbuj nacisnąć środkowy klawisz myszy u góry podświetlonego | ||
| 224 | obszaru na scrollbarze. To powinno przewinąć tekst do miejsca | ||
| 225 | określonego wysokością, na której nacisnąłeś klawisz myszy. | ||
| 226 | |||
| 227 | >> Przesuń mysz do miejsca oddalonego od górnego końca scrollbaru | ||
| 228 | mniej więcej o trzy linie i naciśnij lewy klawisz myszy kilka razy. | ||
| 229 | |||
| 230 | |||
| 231 | * KIEROWANIE KURSOREM Z X TERMINALA | ||
| 232 | ----------------------------------- | ||
| 233 | |||
| 234 | Jeśli masz X terminal, prawdopodobnie łatwiej Ci będzie używać | ||
| 235 | klawiszy strzałek po prawej stronie klawiatury do kierowania kursorem. | ||
| 236 | Klawisze strzałek w lewo, w prawo, w górę i w dół działają zgodnie z | ||
| 237 | oczekiwaniem; odpowiadają one dokładnie C-b, C-f, C-p i C-n, ale są | ||
| 238 | łatwiejsze do zapamiętania. Możesz także używać C-lewo i C-prawo by | ||
| 239 | przesuwać się o słowa oraz C-góra i C-dół, by przesuwać się o bloki | ||
| 240 | (np. akapity, jeśli edytujesz tekst). Jeśli masz klawisze oznaczone | ||
| 241 | HOME (lub BEGIN) oraz END, zaniosą Cię one na początek i koniec linii, | ||
| 242 | a C-home i C-end na początek i koniec pliku. Jeśli Twoja klawiatura | ||
| 243 | ma klawisze PgUp i PgDn, możesz ich użyć do przesuwania się o jeden | ||
| 244 | ekran za jednym razem, tak jak M-v i C-v. | ||
| 245 | |||
| 246 | Wszystkie te polecenia akceptują argument liczbowy, jak to jest | ||
| 247 | opisane powyżej. Możesz stosować pewne skróty w celu wpisania tych | ||
| 248 | argumentów: naciśnij i trzymaj CONTROL lub META i wpisz liczbę. Na | ||
| 249 | przykład, by przesunąć kursor o 12 słów w prawo naciśnij C-1 C-2 | ||
| 250 | C-prawo. Zwróć uwagę, ze jest to łatwe do wpisania, ponieważ nie | ||
| 251 | musisz puszczać klawisza CONTROL podczas wciskania klawiszy. | ||
| 252 | |||
| 253 | |||
| 254 | * GDY EMACS JEST ZABLOKOWANY | ||
| 255 | ---------------------------- | ||
| 256 | |||
| 257 | Jeśli Emacs przestaje odpowiadać na Twoje polecenia, możesz go | ||
| 258 | bezpiecznie zatrzymać przyciskając C-g. Możesz użyć C-g do przerwania | ||
| 259 | polecenia, które zabiera zbyt wiele czasu. | ||
| 260 | |||
| 261 | Możesz użyć C-g także, by anulować argument liczbowy lub początek | ||
| 262 | polecenia, którego nie chcesz dokańczać. | ||
| 263 | |||
| 264 | >> Napisz C-u 100 jako argument liczbowy, po czym naciśnij C-g. | ||
| 265 | Teraz naciśnij C-f. Powinno przesunąć to kursor o tylko jeden | ||
| 266 | znak, ponieważ anulowałeś argument za pomocą C-g. | ||
| 267 | |||
| 268 | Jeśli nacisnąłeś <ESC> przez pomyłkę, możesz tego się pozbyć za pomocą | ||
| 269 | C-g. | ||
| 270 | |||
| 271 | |||
| 272 | * ZABLOKOWANE POLECENIA | ||
| 273 | ----------------------- | ||
| 274 | |||
| 275 | Pewne polecenia Emacsa są "zablokowane", tak by początkujący | ||
| 276 | użytkownicy nie mogli ich wywołać przez przypadek. | ||
| 277 | |||
| 278 | Jeśli wywołasz jedno z zablokowanych poleceń, Emacs wypisze komunikat | ||
| 279 | informujący o tym, co to za polecenie, i zapyta Cię, czy chcesz je | ||
| 280 | wywołać. | ||
| 281 | |||
| 282 | Jeśli naprawdę chcesz wywołać to polecenie, naciśnij spacje w | ||
| 283 | odpowiedzi na pytanie. Jeśli nie chcesz wywołać zablokowanego | ||
| 284 | polecenia, odpowiedz na pytanie naciskając "n". | ||
| 285 | |||
| 286 | >> Napisz `C-x n p' (co jest zablokowanym poleceniem) i odpowiedz "n" | ||
| 287 | na zadane pytanie. | ||
| 288 | |||
| 289 | |||
| 290 | * OKNA | ||
| 291 | ------ | ||
| 292 | |||
| 293 | Emacs może mięć kilka okien, każde wyświetlające własny tekst. Zwróć | ||
| 294 | uwagę, ze "okno" jeśli chodzi o Emacsa, nie odnosi się do osobnego | ||
| 295 | okienka systemu okienkowego, ale do pojedynczego panelu wewnątrz | ||
| 296 | okienka systemu X-Windows. (Emacs może mięć kilka X-okien, lub | ||
| 297 | "ramek" w terminologii Emacsa. Opisane jest to poniżej.) | ||
| 298 | |||
| 299 | Na tym etapie lepiej jest się nie zagłębiać w techniki wykorzystujące | ||
| 300 | kilka okien. Powinieneś jedynie wiedzieć, w jaki sposób pozbyć się | ||
| 301 | nadmiaru okien, które mogą pojawić się jako składniki systemu pomocy | ||
| 302 | lub wynik pewnych poleceń. Robi się to w prosty sposób: | ||
| 303 | |||
| 304 | C-x 1 Jedno okno (tzn. zabij wszystkie inne okna). | ||
| 305 | |||
| 306 | Kombinacja ta to Control-x, po którym występuje cyfra 1. C-x 1 | ||
| 307 | powiększa okno, w którym jest kursor tak, by zajęło cały ekran. | ||
| 308 | Kasuje to wszystkie inne okna Emacsa. | ||
| 309 | |||
| 310 | >> Przesuń kursor do tej linii i naciśnij C-u 0 C-l. | ||
| 311 | |||
| 312 | (C-l, jak pamiętasz odświeża zawartość ekranu. Jeśli poda się temu | ||
| 313 | poleceniu argument liczbowy, będzie to oznaczało "odśwież zawartość | ||
| 314 | ekranu i umieść bieżąca linie o tyle linii od góry ekranu". Tak wiec | ||
| 315 | C-u 0 C-1 oznacza "odśwież ekran, umieszczając bieżąca linie na samej | ||
| 316 | górze".) | ||
| 317 | |||
| 318 | >> Naciśnij Control-x 2 | ||
| 319 | Zauważ jak okno się kurczy, podczas gdy nowe okno pojawia się, | ||
| 320 | wyświetlając zawartość tego bufora. | ||
| 321 | |||
| 322 | >> Naciśnij C-x 1 i nowe okno zniknie. | ||
| 323 | |||
| 324 | |||
| 325 | * WSTAWIANIE I USUWANIE | ||
| 326 | ----------------------- | ||
| 327 | |||
| 328 | Jeśli chcesz wstawiać tekst, po prostu go napisz. Znaki, które da się | ||
| 329 | wyświetlić, takie jak A, 7, *, itd, Emacs traktuje jako tekst i | ||
| 330 | wstawia natychmiast do bufora. Naciśnij <Return> (znak powrotu | ||
| 331 | karetki), by wstawić znak nowej linii. | ||
| 332 | |||
| 333 | Ostatni znak, który napisałeś możesz skasować przez naciśniecie | ||
| 334 | klawisza <Delete>. Klawisz ten może być oznaczony "Del". W pewnych | ||
| 335 | wypadkach klawisz "Backspace" może służyć za <Delete>, ale nie jest to | ||
| 336 | regułą! | ||
| 337 | |||
| 338 | Ogólniej, <Delete> usuwa znak bezpośrednio przed bieżąca pozycją | ||
| 339 | kursora. | ||
| 340 | |||
| 341 | >> Zrób to teraz: wstaw kilka znaków, po czym usuń je za pomaca | ||
| 342 | kilkukrotnego naciśnięcia <Delete>. Nie przejmuj się tym, | ||
| 343 | że zmieniasz ten plik; nie zmienisz w ten sposób głównego pliku | ||
| 344 | podręcznika. To jest Twoja własna kopia. | ||
| 345 | |||
| 346 | Gdy linia tekstu staje się zbyt długa, by zmieścić się w jednym | ||
| 347 | wierszu na ekranie, jest ona "kontynuowana" w następnym wierszu | ||
| 348 | ekranu. Znak "backslash" (`\') na prawym marginesie pozwala Ci | ||
| 349 | rozpoznać takie linie. | ||
| 350 | |||
| 351 | >> Wpisuj jakiś tekst tak długo, aż dojdziesz do prawego marginesu, i | ||
| 352 | potem nie przestawaj. Zauważysz, ze pojawi się linia kontynuacji. | ||
| 353 | |||
| 354 | >> Użyj <Delete> by usunąć tekst tak, by linia znowu | ||
| 355 | mieściła się na ekranie. Linia kontynuacji zniknie. | ||
| 356 | |||
| 357 | Znak nowej linii może być kasowany tak, jak każdy inny znak. | ||
| 358 | Usuniecie znaku nowej linii łączy je w jedna. Jeśli powstała w wyniku | ||
| 359 | tego linia jest zbyt długa, by zmieścić się na szerokość ekranu, | ||
| 360 | zostanie ona wyświetlona z linią kontynuacji. | ||
| 361 | |||
| 362 | >> Przesuń kursor na początek linii i naciśnij <Delete>. Bieżąca | ||
| 363 | linia zostanie połączona z poprzednia. | ||
| 364 | |||
| 365 | >> Naciśnij <Return>, by z powrotem wstawić znak nowej linii, który | ||
| 366 | skasowałeś. | ||
| 367 | |||
| 368 | Pamiętaj, ze większość poleceń Emacsa może zostać wywołanych z | ||
| 369 | parametrem liczby powtórzeń; dotyczy to także znaków tekstu. Argument | ||
| 370 | liczbowy powoduje wstawienie znaku kilkukrotnie. | ||
| 371 | |||
| 372 | >> Spróbuj zrobić to teraz -- naciśnij C-u 8 * by uzyskać ********. | ||
| 373 | |||
| 374 | Nauczyłeś się już większej części podstawowych sposobów pisania oraz | ||
| 375 | poprawiania błędów. W Emacsie możesz usuwać również cale słowa lub | ||
| 376 | cale linie. Oto podsumowanie operacji usuwania znaków: | ||
| 377 | |||
| 378 | <Delete> usuń znak bezpośrednio przed kursorem | ||
| 379 | C-d usuń znak bezpośrednio za kursorem | ||
| 380 | |||
| 381 | M-<Delete> wytnij słowo bezpośrednio przed kursorem | ||
| 382 | M-d wytnij następne słowo bezpośrednio za kursorem | ||
| 383 | |||
| 384 | C-k wytnij zawartość linii od kursora do jej końca | ||
| 385 | M-k wytnij wszystkie znaki od kursora do końca zdania | ||
| 386 | |||
| 387 | Zauważ, ze <Delete> i C-d w połączeniu z M-<Delete> i M-d rozszerzają | ||
| 388 | regule rozpoczętą przez C-f i M-f (Cóż, <Delete> tak naprawdę nie | ||
| 389 | wymaga wciśnięcia Control, ale pomińmy to milczeniem). C-k i M-k są | ||
| 390 | podobne do C-e i M-e w sensie, że linie są odpowiednikami zdań. | ||
| 391 | |||
| 392 | Gdy usuwasz więcej niż jeden znak naraz, Emacs zachowuje usunięty | ||
| 393 | tekst tak, byś mógł go gdzieś wstawić z powrotem. Wstawianie | ||
| 394 | usuniętego tekstu to "wklejanie". Możesz wklejać usunięty tekst bądź | ||
| 395 | to w to samo miejsce, z którego został usunięty, bądź to w inne | ||
| 396 | miejsca. Ten sam tekst możesz wklejać kilkukrotnie, w celu uzyskania | ||
| 397 | wielu kopii. Poleceniem, które wkleja tekst jest C-y. | ||
| 398 | |||
| 399 | Zauważ różnicę pomiędzy "wycinaniem" i "usuwaniem", polegającą na tym, | ||
| 400 | ze wycięte rzeczy mogą być wklejone na nowo, natomiast usunięte nie. | ||
| 401 | W ogólności, polecenia, które kasują dużo tekstu zachowują go, podczas | ||
| 402 | gdy polecenia, które usuwają po prostu jeden znak lub puste linie i | ||
| 403 | przerwy, nie zachowują usuniętego tekstu. | ||
| 404 | |||
| 405 | >> Przesuń kursor na początek linii, która nie jest pusta. Naciśnij | ||
| 406 | C-k, by wyciąć tekst z tej linii. | ||
| 407 | |||
| 408 | >> Naciśnij C-k jeszcze raz. Zauważ, ze wycina to znak nowej linii, | ||
| 409 | który znajduje się za ta linia. | ||
| 410 | |||
| 411 | Zwróć uwagę, ze pojedyncze C-k wycina zawartość linii, a powtórne C-k | ||
| 412 | wycina samą linie tak, że pozostałe linie przesuwają się do góry. C-k | ||
| 413 | traktuje argument liczbowy w specjalny sposób: wycina ono tyle linii | ||
| 414 | ORAZ ich zawartość. To nie jest samo powtarzanie kilka razy C-k. C-u | ||
| 415 | 2 C-k wycina dwie linie i ich znaki nowej linii; dwukrotne naciśniecie | ||
| 416 | C-k nie zrobiłoby tego. | ||
| 417 | |||
| 418 | By odzyskać ostatnio wycięty tekst i wstawić go w miejsce kursora, | ||
| 419 | naciśnij C-y. | ||
| 420 | |||
| 421 | >> Twoja kolej. Naciśnij C-y, by z powrotem wstawić tekst. | ||
| 422 | |||
| 423 | Zwróć uwagę, ze jeśli naciśniesz C-k kilka razy pod rząd, cały wycięty | ||
| 424 | tekst jest zachowywany w jednym kawałku tak, że jedno C-y wklei | ||
| 425 | wszystkie linie. | ||
| 426 | |||
| 427 | >> Naciśnij C-k kilka razy. | ||
| 428 | |||
| 429 | By odzyskać ten wycięty tekst... | ||
| 430 | |||
| 431 | >> ...naciśnij C-y. Przesuń potem kursor o kilka linii w dół i | ||
| 432 | naciśnij C-y jeszcze raz. Widzisz, ze wstawia to ten sam tekst. | ||
| 433 | |||
| 434 | Co zrobić, jeśli chcesz wstawić tekst, który wcześniej wyciąłeś, a | ||
| 435 | potem wycinasz cos innego? C-y wstawia tekst ostatnio wycięty. | ||
| 436 | Poprzedni fragment nie jest jednak stracony. Możesz wrócić do niego, | ||
| 437 | używając polecenia M-y. Po tym, jak naciśniesz C-y, by wstawić | ||
| 438 | ostatnio wycięty tekst, naciśniecie M-y zastępuje wstawiony tekst | ||
| 439 | poprzednio wyciętym. Dalsze naciskanie M-y przywołuje coraz | ||
| 440 | wcześniejsze fragmenty tekstu. Gdy dojdziesz do tekstu, którego | ||
| 441 | szukałeś, nie musisz robić nic, by został on we właściwym miejscu. Po | ||
| 442 | prostu kontynuuj edycję tekstu, pozostawiając wklejony tekst tam, | ||
| 443 | gdzie się znajduje. | ||
| 444 | |||
| 445 | Jeśli będziesz naciskał M-y wystarczająco wiele razy, dojdziesz do | ||
| 446 | punktu, z którego wystartowałeś (tekst ostatnio wycięty). | ||
| 447 | |||
| 448 | >> Wytnij jakąś line, zmień pozycję kursora i wytnij inna. Naciśnij | ||
| 449 | potem C-y by wstawić druga z wyciętych linii. Potem naciśnij M-y, | ||
| 450 | i linia ta zostanie zastąpiona przez ta pierwsza. Naciśnij M-y | ||
| 451 | jeszcze kilka razy, by zobaczyć co się dzieje. Powtarzaj to tak | ||
| 452 | długo, aż druga z linii pojawi się z powrotem. Jeśli chcesz, | ||
| 453 | możesz podąć M-y dodatnie i ujemne argumenty. | ||
| 454 | |||
| 455 | |||
| 456 | * COFNIJ | ||
| 457 | -------- | ||
| 458 | |||
| 459 | Jeśli wprowadzisz zmiany do tekstu, a potem dojdziesz do wniosku, że | ||
| 460 | to była pomyłka, możesz cofnąć te zmiany za pomocą polecenia "cofnij" | ||
| 461 | (ang. undo), C-x u. | ||
| 462 | |||
| 463 | C-x u cofa zmiany wprowadzone przez jedno polecenie; jeśli powtórzysz | ||
| 464 | C-x u kilka razy pod rząd, każde powtórzenie cofa koleje polecenie. | ||
| 465 | |||
| 466 | Od tej reguły są dwa wyjątki: polecenia, które nie zmieniają tekstu | ||
| 467 | nie liczą się jako polecenia, które można cofnąć (zarówno przesunięcia | ||
| 468 | kursora, jak i przewijanie tekstu), oraz znaki wstawiane do tekstu | ||
| 469 | (np. litery) łączone są w grupy do 20. (Ma to na celu zredukowanie | ||
| 470 | liczby naciśnięć C-x u, które musiałbyś wykonać, by cofnąć wstawianie | ||
| 471 | tekstu.) | ||
| 472 | |||
| 473 | >> Wytnij te linie za pomocą C-k, a potem naciśnij C-x u i linia | ||
| 474 | powinna pojawić się tu z powrotem. | ||
| 475 | |||
| 476 | C-_ jest innym sposobem wywołania polecenia "cofnij"; działa to | ||
| 477 | dokładnie tak samo jak C-x u, jest jedynie łatwiejsze do naciśnięcia | ||
| 478 | kilka razy pod rząd. Wada C-_ jest to, ze nie jest to oczywiste w | ||
| 479 | jaki sposób nacisnąć te kombinacje na niektórych klawiaturach. To | ||
| 480 | właśnie dlatego C-x u jest także dostępne. Na niektórych terminalach | ||
| 481 | możesz nacisnąć C-_ poprzez przytrzymanie CTRL i naciśniecie /. | ||
| 482 | |||
| 483 | Argument liczbowy podany przed C-_ lub C-x u określa liczbę powtórzeń | ||
| 484 | tego polecenia. | ||
| 485 | |||
| 486 | |||
| 487 | * PLIKI | ||
| 488 | ------- | ||
| 489 | |||
| 490 | Aby edytowny przez Ciebie tekst został nma trwałe zachowany, musisz | ||
| 491 | umieścić go w pliku. W przeciwnym wypadku zniknie on, gdy Emacs w | ||
| 492 | którym go edytowałeś zostanie zamknięty. Zachowywanie Twojego tekstu | ||
| 493 | w pliku nazywane bywa "odwiedzaniem" lub "znajdywaniem" pliku (ang. | ||
| 494 | "visiting" lub "finding"). | ||
| 495 | |||
| 496 | Odwiedzanie pliku oznacza, że jego zawartość zostaje wyświetlona w | ||
| 497 | Emacsie. Bardzo często sprowadza się to do edycji samego pliku. | ||
| 498 | Jednakże zmiany, które wprowadzasz nie są trwałe do momentu, w którym | ||
| 499 | "zachowasz" plik (ang. save). Zapobiega to sytuacji, w której | ||
| 500 | zostawiasz w systemie plik, który został tylko w połowie zmieniony, a | ||
| 501 | tego nie chcesz zrobić. Nawet wtedy, gdy zachowujesz plik, Emacs | ||
| 502 | zostawia oryginał zachowany pod inna nazwa na wypadek, gdybyś doszedł | ||
| 503 | do wniosku, że wprowadzone zmiany były błędne. | ||
| 504 | |||
| 505 | Jeśli popatrzysz na dół ekranu, zauważysz linie, która zaczyna i | ||
| 506 | kończy się myślnikami i zawiera tekst "Emacs: TUTORIAL". W tej | ||
| 507 | części ekranu zawsze możesz znaleźć nazwę pliku, który właśnie | ||
| 508 | odwiedzasz. W tej chwili odwiedzasz plik o nazwie "TUTORIAL", który | ||
| 509 | jest Twoja własną kopią podręcznika Emacsa. Obojętnie jaki plik | ||
| 510 | odwiedzisz, jego nazwa pojawi się dokładnie w tym miejscu. | ||
| 511 | |||
| 512 | Polecenia, które służą do odwiedzania i zachowywania plików różnią się | ||
| 513 | od innych poleceń, które poznałeś tym, że składają się one z dwóch | ||
| 514 | znaków. Obydwa zaczynają się od znaku Control-x. Jest mnóstwo | ||
| 515 | poleceń, które zaczynają się od tego właśnie znaku; wiele z nich | ||
| 516 | dotyczy plików, buforów i z tym związanych rzeczy. Polecenia te mają | ||
| 517 | długość dwóch, trzech lub czterech znaków. | ||
| 518 | |||
| 519 | Kolejną nowa rzeczą odnośnie polecenia odwiedzania pliku jest to, że | ||
| 520 | musisz mu podąć nazwę pliku, który chcesz znaleźć. Mówimy o tym, że | ||
| 521 | polecenie "czyta argument z terminala" (w tym wypadku argument jest | ||
| 522 | nazwa pliku). Po tym, gdy wpiszesz polecenie | ||
| 523 | |||
| 524 | C-x C-f znajdź plik (ang. find a file) | ||
| 525 | |||
| 526 | Emacs poprosi Cię o wpisanie nazwy pliku. Nazwa ta pojawia się w | ||
| 527 | dolnej linii ekranu. Linię tę nazywa się "minibuforem" (ang. | ||
| 528 | "minibuffer") wtedy, gdy jest używana do wprowadzania tego typu | ||
| 529 | danych. Do edycji nazwy pliku używasz zwykłych poleceń Emacsa. | ||
| 530 | |||
| 531 | Wprowadzanie nazwy pliku (lub jakichkolwiek innych danych w | ||
| 532 | minibuforze) może zostać anulowane za pomocą C-g. | ||
| 533 | |||
| 534 | >> Naciśnij C-x C-f, po czym naciśnij C-g. Na skutek tego zniknie | ||
| 535 | minibufor oraz przerwane zostanie polecenie C-x C-f, które tego | ||
| 536 | minibufora używało. W rezultacie więc nie odwiedzisz żadnego | ||
| 537 | pliku. | ||
| 538 | |||
| 539 | Gdy skończysz wpisywać nazwę pliku, naciśnij <Return>, po czym | ||
| 540 | polecenie C-x C-f zabierze się do roboty i znajdzie plik, który | ||
| 541 | wybrałeś. Minibufor znika z chwilą zakończenia wykonywania polecenia | ||
| 542 | C-x C-f. | ||
| 543 | |||
| 544 | Po chwili zawartość pliku pojawia się na ekranie i możesz ją edytować. | ||
| 545 | Gdy chcesz zachować zmiany, tak by je utrwalić, wydaj polecenie | ||
| 546 | |||
| 547 | C-x C-s zachowaj plik (ang. save). | ||
| 548 | |||
| 549 | Kopiuje to tekst z Emacsa do pliku. Za pierwszym razem gdy to robisz | ||
| 550 | Emacs zmienia nazwę oryginalnego pliku poprzez dodanie "~" na końcu | ||
| 551 | jego nazwy. | ||
| 552 | |||
| 553 | Gdy zachowywanie skończy się, Emacs wypisuje nazwę zapisanego pliku. | ||
| 554 | Pliki powinieneś zachowywać stosunkowo często, tak by nie stracić za | ||
| 555 | dużo w przypadku załamania systemu. | ||
| 556 | |||
| 557 | >> Naciśnij C-x C-s by zachować swoja kopie podręcznika. Emacs | ||
| 558 | powinien wypisać "Wrote ...TUTORIAL" na dole ekranu. | ||
| 559 | |||
| 560 | UWAGA: W niektórych systemach naciśniecie C-x C-s zamrozi ekran i nie | ||
| 561 | zobaczysz żadnego tekstu z Emacsa. Oznacza to, że składowa systemu | ||
| 562 | operacyjnego, zwana kontrolą przepływu (ang. flow control) | ||
| 563 | przechwyciła C-s i nie pozwoliła mu dojść do Emacsa. By odzyskać | ||
| 564 | kontrole nad ekranem, naciśnij C-q. Dodatkowej pomocy poszukaj w | ||
| 565 | rozdziale "Spontaneous Entry to Incremental Search" w podręczniku | ||
| 566 | Emacsa. | ||
| 567 | |||
| 568 | Możesz odwiedzić istniejące pliki w celu ich edycji lub czytania. | ||
| 569 | Możesz także odwiedzić plik, który jeszcze nie istnieje. W ten | ||
| 570 | właśnie sposób tworzy się w Emacsie nowe pliki: odwiedź plik, co da Ci | ||
| 571 | nowe puste miejsce, a potem zacznij wstawiać tekst. Gdy zażądasz | ||
| 572 | zachowania pliku, wtedy Emacs naprawdę utworzy plik z tekstem, który | ||
| 573 | wpisałeś. Od tego momentu możesz uważać, że edytujesz istniejący | ||
| 574 | plik. | ||
| 575 | |||
| 576 | |||
| 577 | * BUFORY | ||
| 578 | -------- | ||
| 579 | |||
| 580 | Jeśli odwiedzisz inny plik za pomocą C-x C-f, poprzedni plik pozostaje | ||
| 581 | w Emacsie. Możesz przełączyć się do niego, odwiedzając go jeszcze raz | ||
| 582 | za pomocą C-x C-f. W ten sposób możesz w Emacsie mięć całkiem dużo | ||
| 583 | plików. | ||
| 584 | |||
| 585 | >> Utwórz plik o nazwie "foo" za pomocą C-x C-f foo <Return>. | ||
| 586 | Wpisz w niego jakiś tekst i zachowaj "foo" za pomocą C-x C-s. | ||
| 587 | W końcu napisz C-x C-f TUTORIAL <Return>, by wrócić do podręcznika. | ||
| 588 | |||
| 589 | Emacs przechowuje tekst każdego pliku w obiekcie, zwanym "buforem". | ||
| 590 | Odwiedzenie pliku tworzy nowy bufor wewnątrz Emacsa. By zobaczyć | ||
| 591 | listę buforów, które istnieją w Twoim Emacsie, naciśnij | ||
| 592 | |||
| 593 | C-x C-b lista buforów (ang. list buffers). | ||
| 594 | |||
| 595 | >> Naciśnij C-x C-b. | ||
| 596 | |||
| 597 | Zwróć uwagę, ze każdy bufor ma własną nazwę, może także mieć | ||
| 598 | skojarzoną z sobą nazwę pliku, który zawiera. Pewne bufory nie | ||
| 599 | odpowiadają żadnym plikom. Na przykład bufor "*Buffer List*" nie | ||
| 600 | odwiedza żadnego pliku. Jest to bufor, który zawiera listę buforów | ||
| 601 | stworzona przez Twoje naciśniecie C-x C-b. DOWOLNY tekst, który | ||
| 602 | oglądasz w oknie Emacsa jest zawsze częścią jakiegoś bufora. | ||
| 603 | |||
| 604 | >> Naciśnij C-x 1 by pozbyć się listy buforów. | ||
| 605 | |||
| 606 | Jeśli dokonujesz zmian tekstu w jakimś pliku, a potem odwiedzisz inny | ||
| 607 | plik, zawartość tego pierwszego NIE jest automatycznie zachowywana. | ||
| 608 | Zmiany, które wprowadziłeś pozostają w Emacsie, w buforze tegoż pliku. | ||
| 609 | Tworzenie czy edytowanie innego bufora nie ma żadnego wpływu na ten | ||
| 610 | pierwszy. Jest to bardzo przydatne, ale oznacza także, że potrzebny | ||
| 611 | jest Ci wygodny sposób zachowywania zawartości Twoich buforów. | ||
| 612 | Przełączanie się z powrotem do pierwszego bufora zawsze przy | ||
| 613 | wykonywaniu C-x C-f tylko po to, by nacisnąć tam C-x C-s byłoby | ||
| 614 | niewygodne. Dlatego istnieje polecenie: | ||
| 615 | |||
| 616 | C-x s Zachowaj bufory (ang. save some buffers) | ||
| 617 | |||
| 618 | C-x s pyta Cię, czy chcesz zachować każdy z buforów, w którym | ||
| 619 | dokonałeś pewnych nie zachowanych jeszcze zmian. | ||
| 620 | |||
| 621 | >> Wstaw jakąś linię tekstu, a potem naciśnij C-x s. | ||
| 622 | Powinieneś zostać zapytany o to, czy chcesz zachować bufor | ||
| 623 | TUTORIAL. Odpowiedz na to pytanie twierdząco naciskając "y". | ||
| 624 | |||
| 625 | * UŻYWANIE MENU | ||
| 626 | --------------- | ||
| 627 | |||
| 628 | Jeśli siedzisz przy X-terminalu zauważysz u góry okna Emacsa pasek | ||
| 629 | menu. Możesz używać menu by dotrzeć do najpopularniejszych poleceń | ||
| 630 | Emacsa, takich jak "find file". Na początku będziesz sądził, ze jest | ||
| 631 | to łatwiejsze niż klawiatura, ponieważ nie musisz uczyć się na pamięć | ||
| 632 | kombinacji klawiszy uruchamiających jakieś polecenie. Gdy już | ||
| 633 | zaznajomisz się z Emacsem, będziesz mógł zacząć uczyć się klawiszy --- | ||
| 634 | elementy menu pokazują kombinacje klawiszy, która wywołuje dane | ||
| 635 | polecenie. | ||
| 636 | |||
| 637 | Zwróć uwagę, ze pewne polecenia w menu nie maja jednoznacznych | ||
| 638 | odpowiedników klawiszowych. Na przykład menu "Buffers" zawiera listę | ||
| 639 | wszystkich dostępnych buforów. Możesz przełączyć się do dowolnego z | ||
| 640 | nich wybierając jego nazwę z menu Buffers. | ||
| 641 | |||
| 642 | |||
| 643 | * UŻYWANIE MYSZY | ||
| 644 | ---------------- | ||
| 645 | |||
| 646 | Emacs potrafi w pełni wykorzystywać mysz, jeśli tylko jest uruchomiony | ||
| 647 | pod X-Windows. Możesz zmieniać pozycje kursora poprzez naciśniecie | ||
| 648 | lewego klawisza myszy w pożądanym miejscu, możesz także zaznaczać | ||
| 649 | tekst przez przesuniecie myszy z wciśniętym lewym klawiszem nad | ||
| 650 | tekstem, który chcesz zaznaczyć. (Innym sposobem jest kliknięcie na | ||
| 651 | jednym z końców obszaru, przesunięcie myszy na drugi koniec i | ||
| 652 | kliknięcie tam z jednoczesnym wciśnięciem klawisza Shift.) | ||
| 653 | |||
| 654 | By wyciąć zaznaczony tekst możesz nacisnąć C-w lub wybrać Cut z menu | ||
| 655 | Edit. Zwróć uwagę na to, ze *nie* są to równoważne polecenia: C-w | ||
| 656 | zapamiętuje zaznaczony tekst tylko wewnątrz Emacsa (podobnie jak | ||
| 657 | omówione powyżej C-k), natomiast Cut robi to oraz umieszcza ten tekst | ||
| 658 | w schowku systemu X, skąd może on zostać pobrany przez inne programy. | ||
| 659 | |||
| 660 | By wkleić tekst ze schowka systemu X-Windows użyj polecenia Paste z | ||
| 661 | menu Edit. | ||
| 662 | |||
| 663 | Środkowy klawisz myszy jest często używany do wybierania elementów, | ||
| 664 | które są wyświetlone na ekranie. Na przykład, jeśli uruchomisz Info | ||
| 665 | (system dokumentacji Emacsa) naciskając C-h i, lub wybierając ten | ||
| 666 | element z menu Help, przejście podświetlonym połączeniem (ang. link) | ||
| 667 | odbywa się poprzez naciśniecie środkowego klawisza myszy. Podobnie, | ||
| 668 | jeśli wpisujesz nazwę pliku (np. podczas wykonywania "Find File") i | ||
| 669 | naciśniesz TAB, by zobaczyć wszystkie możliwe dokończenia nazwy, | ||
| 670 | możesz wybrać jedno z nich z wyświetlonej listy, właśnie naciskając | ||
| 671 | środkowy klawisz myszy. | ||
| 672 | |||
| 673 | Prawy klawisz myszy pokazuje lokalne menu. Zawartość tego menu zależy | ||
| 674 | od trybu pracy Emacsa, w którym aktualnie jesteś, i zawiera kilka | ||
| 675 | często używanych poleceń, tak by były one łatwiejsze w dostępie. | ||
| 676 | |||
| 677 | >> Naciśnij prawy klawisz myszy | ||
| 678 | |||
| 679 | Prawy klawisz myszy musi być trzymany, by menu nie znikło | ||
| 680 | automatycznie. | ||
| 681 | |||
| 682 | |||
| 683 | * ROZSZERZANIE ZESTAWU POLECEN | ||
| 684 | ------------------------------ | ||
| 685 | |||
| 686 | Poleceń Emacsa jest dużo dużo więcej, niż można by skojarzyć | ||
| 687 | kombinacjami zwykłych klawiszy oraz META czy CTRL. Emacs radzi sobie | ||
| 688 | z tym za pomocą polecenia X (ang. eXtend). Istnieją jego dwa rodzaje: | ||
| 689 | |||
| 690 | C-x Rozszerzenie o znak. Następuje po nim jeden znak. | ||
| 691 | M-x Rozszerzenie o nazwane polecenie. Następuje po nim | ||
| 692 | pełna długa nazwa polecenia. | ||
| 693 | |||
| 694 | Polecenia te w ogólności są użyteczne, ale są używane nie tak często | ||
| 695 | jak polecenia, których już się nauczyłeś. Miałeś już okazje poznać | ||
| 696 | dwa z nich: C-x C-f służące do odwiedzania plików oraz C-x C-s do ich | ||
| 697 | zachowywania. Innym przykładem może być polecenie, które kończy sesje | ||
| 698 | Emacsa C-x C-c. (Nie martw się, ze możesz w ten sposób stracić | ||
| 699 | zmiany, które dokonałeś; C-x C-c oferuje Ci możliwość zachowania | ||
| 700 | każdego ze zmodyfikowanych plików przed zamknięciem Emacsa.) | ||
| 701 | |||
| 702 | C-z jest poleceniem, które wychodzi z Emacsa *na chwile*, tak byś mógł | ||
| 703 | wrócić do tej samej sesji Emacsa po jakimś czasie. | ||
| 704 | |||
| 705 | W systemach, w których jest to możliwe, C-z zawiesza proces Emacsa; | ||
| 706 | powoduje to powrót do powłoki (ang. shell), ale nie niszczy Emacsa. | ||
| 707 | W najpopularniejszych powłokach możesz wrócić do Emacsa za pomocą | ||
| 708 | polecenia `fg' lub `%emacs'. | ||
| 709 | |||
| 710 | W systemach, w których zawieszanie procesów nie działa, C-z tworzy | ||
| 711 | proces podpowłoki (ang. "subshell"), który działa pod Emacsem i daje | ||
| 712 | Ci szansę uruchamiania innych programów i powrotu do Emacsa po ich | ||
| 713 | skończeniu; w tych systemach C-z nie wychodzi naprawdę z Emacsa. W | ||
| 714 | tych wypadkach normalnym poleceniem powrotu do Emacsa jest wyjście z | ||
| 715 | podpowłoki za pomocą "exit". | ||
| 716 | |||
| 717 | Polecenia C-x C-c powinieneś używać, gdy masz się wylogować. Zalecane | ||
| 718 | jest także wychodzenie z Emacsa wystartowanego przez np. programy | ||
| 719 | obsługujące pocztę elektroniczna lub innego rodzaju narzędzia, | ||
| 720 | ponieważ mogą one nie wiedzieć jak sobie poradzić z zawieszeniem | ||
| 721 | Emacsa. Jednakże w zwykłych okolicznościach, jeśli nie musisz | ||
| 722 | wylogowywać się z systemu, lepiej jest zawiesić Emacsa za pomocą C-z | ||
| 723 | niż z niego wyjść. | ||
| 724 | |||
| 725 | Istnieje wiele poleceń zaczynających się od C-x. Oto lista tych, | ||
| 726 | których się już nauczyłeś: | ||
| 727 | |||
| 728 | C-x C-f odwiedź plik | ||
| 729 | C-x C-s zachowaj plik | ||
| 730 | C-x C-b wyświetl listę buforów | ||
| 731 | C-x C-c wyjdź z Emacsa | ||
| 732 | C-x u cofnij | ||
| 733 | |||
| 734 | Poleceń podawanych za pomocą nazwy używa się jeszcze rzadziej lub | ||
| 735 | używa się tylko w pewnych trybach. Przykładem może być polecenie | ||
| 736 | replace-string, które globalnie zastępuje jeden łańcuch innym. Gdy | ||
| 737 | naciskasz M-x, Emacs czeka na ciąg dalszy, wyświetlając "M-x" na dole | ||
| 738 | ekranu. Powinieneś po tym wpisać nazwę polecenia, w tym wypadku | ||
| 739 | "replace-string". Napisz tylko "repl s<TAB>", a Emacs dokończy nazwę. | ||
| 740 | Zakończ wprowadzanie nazwy przez naciśniecie klawisza <Return>. | ||
| 741 | |||
| 742 | Polecenie replace-string wymaga dwóch argumentów: łańcucha, który ma | ||
| 743 | zostać zastępowany i łańcucha, który ma być wstawiony w miejsce tegoż. | ||
| 744 | Obydwa łańcuchy musza być zakończone przyciśnięciem <Return>. | ||
| 745 | |||
| 746 | >> Przesuń kursor do czystej linii, dwie linie poniżej tej. | ||
| 747 | Naciśnij M-x repl s<Return>zmieni<Return>zmodyfikuje<Return>. | ||
| 748 | |||
| 749 | Zwróć uwagę na to, jak ta linia się zmieni: zastąpiłeś słowem | ||
| 750 | "zmodyfikuje" każde wystąpienie słowa z-m-i-e-n-i poniżej początkowej | ||
| 751 | pozycji kursora. | ||
| 752 | |||
| 753 | |||
| 754 | * AUTOMATYCZNE ZACHOWYWANIE | ||
| 755 | --------------------------- | ||
| 756 | |||
| 757 | Gdy wprowadzisz zmiany do pliku i ich nie zachowasz, mogą one zostać | ||
| 758 | stracone, jeśli Twój komputer przestanie działać. By uchronić Cię | ||
| 759 | przed tym, Emacs okresowo zapisuje specjalny plik z wprowadzonymi | ||
| 760 | zmianami. Plik ten ma znak # na początku i na końcu swojej nazwy. Na | ||
| 761 | przykład, załóżmy, ze Twój plik nazywa się "hello.c". Odpowiadający | ||
| 762 | mu plik automatycznie zachowywany będzie nosił nazwę "#hello.c#". Gdy | ||
| 763 | zachowujesz plik w zwykły sposób, Emacs kasuje plik automatycznie | ||
| 764 | zachowany. | ||
| 765 | |||
| 766 | Jeśli Twój komputer przestanie działać, możesz odzyskać Twoje dane z | ||
| 767 | pliku automatycznie zachowanego przez zwykle odwiedzenie pliku (tego, | ||
| 768 | który edytowałeś, a nie pliku automatycznie zachowanego) i napisanie | ||
| 769 | M-x recover file<return>. Gdy Emacs zapyta o potwierdzenie, napisz | ||
| 770 | yes<return> by odzyskać dane, które zostały automatycznie zachowane. | ||
| 771 | |||
| 772 | |||
| 773 | * OBSZAR ECHA | ||
| 774 | ------------- | ||
| 775 | |||
| 776 | Jeśli polecenia dla Emacsa wpisujesz dostatecznie wolno, zostaną one | ||
| 777 | pokazywane w specjalnym obszarze na dole ekranu, zwanym obszarem echa | ||
| 778 | (ang. echo area). Obszar echa zawiera ostatnia dolna linie ekranu. | ||
| 779 | |||
| 780 | |||
| 781 | * LINIA STANU | ||
| 782 | ------------- | ||
| 783 | |||
| 784 | Linia, która znajduje się bezpośrednio nad obszarem echa, zwana jest | ||
| 785 | "linią trybu" (ang. modeline). Pokazuje ona tekst podobny do | ||
| 786 | następującego: | ||
| 787 | |||
| 788 | --:** TUTORIAL (Fundamental)--L670--58%---------------- | ||
| 789 | |||
| 790 | Linia ta podaje użyteczne informacje o stanie Emacsa i tekstu, który | ||
| 791 | edytujesz. Wiesz już, jakie jest znaczenie nazwy pliku: jest to plik, | ||
| 792 | który odwiedziłeś. --NN%-- opisuje Twoja bieżącą pozycje wewnątrz | ||
| 793 | tekstu; oznacza to, że NN procent tekstu znajduje się ponad górnym | ||
| 794 | brzegiem ekranu. Jeśli początek pliku znajduje się na początku | ||
| 795 | ekranu, zamiast liczby --00%-- zobaczysz w tym miejscu --Top--. | ||
| 796 | Podobnie dla końca tekstu pojawi się tam napis --Bot-- (od | ||
| 797 | ang. bottom). Jeśli wyświetlasz tekst na tyle krótki, ze mieści się w | ||
| 798 | całości na ekranie, linia stanu pokaże --All--. | ||
| 799 | |||
| 800 | Gwiazdki blisko początku linii trybu oznaczają, ze wprowadziłeś do | ||
| 801 | tekstu jakieś zmiany. Bezpośrednio po odwiedzeniu lub po zachowaniu | ||
| 802 | pliku nie będzie w tym miejscu żadnych gwiazdek, a tylko myślniki. | ||
| 803 | |||
| 804 | Wewnątrz nawiasów znajdziesz informacje na temat trybu edycji, w | ||
| 805 | którym właśnie jest Emacs. Domyślnym trybem edycji jest tryb | ||
| 806 | podstawowy (ang. fundamental), który jest trybem (właśnie w tej chwili | ||
| 807 | używanym--) używanym właśnie w tej chwili. Jest to przykład "trybu | ||
| 808 | głównego" (ang. major mode). | ||
| 809 | |||
| 810 | Emacs może działać w wielu trybach głównych. Pewne z nich zostały | ||
| 811 | zaprojektowane do edycji rozmaitych języków i/lub rodzajów tekstu, | ||
| 812 | takie jak tryb Lispu, tryb tekstowy, itd. W danej chwili może być | ||
| 813 | aktywny tylko jeden główny tryb pracy, i to jego nazwa jest | ||
| 814 | wyświetlana w linii trybu w miejscu, w którym teraz jest | ||
| 815 | "Fundamental". | ||
| 816 | |||
| 817 | Każdy z głównych trybów edycyjnych może zmienić zachowanie niektórych | ||
| 818 | poleceń. Na przykład, w Emacsie istnieją polecenia służące do | ||
| 819 | tworzenia komentarzy w programach. Każdy język programowania na swój | ||
| 820 | sposób określa, jak powinien wyglądać komentarz, tak wiec każdy z | ||
| 821 | głównych trybów edycyjnych musi wstawiać komentarze w specyficzny | ||
| 822 | sposób. Każdy tryb edycyjny jest nazwą polecenia, które możesz | ||
| 823 | wykonać, by przełączyć się w ten tryb lub wyłączyć ten tryb. | ||
| 824 | Przykładem może być M-x fundamental-mode, które jest poleceniem | ||
| 825 | przełączającym tryb podstawowy. | ||
| 826 | |||
| 827 | Jeśli zamierzasz edytować tekst w języku angielskim, taki jak na | ||
| 828 | przykład oryginalna wersja tego podręcznika, prawdopodobnie powinieneś | ||
| 829 | używać trybu tekstowego (ang. text mode). | ||
| 830 | |||
| 831 | >> Napisz M-x text-mode<Return>. | ||
| 832 | |||
| 833 | Nie musisz się martwić, żadne z poleceń, które do tej pory poznałeś, | ||
| 834 | nie zmienia Emacsa w poważny sposób. Możesz jednak zauważyć, ze teraz | ||
| 835 | M-f i M-b traktują apostrofy jako części słów. Poprzednio, w trybie | ||
| 836 | podstawowym, polecenia te traktowały apostrofy jako separatory słów. | ||
| 837 | |||
| 838 | Główne tryby edycji wprowadzają zwykle subtelne zmiany, takie jak | ||
| 839 | opisana powyżej: większość poleceń robi dalej "to samo", robi to | ||
| 840 | jednak w sposób troszeczkę inny. | ||
| 841 | |||
| 842 | By zobaczyć dokumentację na temat bieżącego głównego trybu edycji, | ||
| 843 | naciśnij C-h m. | ||
| 844 | |||
| 845 | >> Naciśnij C-u C-v raz lub więcej razy tak, by ta linia znalazła się | ||
| 846 | blisko góry ekranu. | ||
| 847 | |||
| 848 | >> Naciśnij C-h m, by zobaczyć jak tryb tekstowy różni się od trybu | ||
| 849 | podstawowego. | ||
| 850 | |||
| 851 | >> Naciśnij q, by usunąć dokumentacje z ekranu. | ||
| 852 | |||
| 853 | Główne tryby edycji nazywają się "głównymi", ponieważ są także | ||
| 854 | podrzędne tryby edycji (ang. minor modes). Podrzędne tryby edycji nie | ||
| 855 | są alternatywą dla głównych trybów edycji, a jedynie ich niewielką | ||
| 856 | modyfikacją. Każdy podrzędny tryb edycji może zostać włączony lub | ||
| 857 | wyłączony niezależnie od pozostałych podrzędnych trybów edycji oraz | ||
| 858 | niezależnie od głównego trybu edycji. Możesz wiec używać jednego, | ||
| 859 | kombinacji dowolnych, lub nie używać żadnego trybu podrzędnego. | ||
| 860 | |||
| 861 | Jednym z podrzędnych trybów edycji, który jest bardzo użyteczny | ||
| 862 | szczególnie do edycji tekstu angielskiego, jest tryb automatycznego | ||
| 863 | wypełniania (ang. auto fill mode). Jeśli ten tryb jest włączony, | ||
| 864 | Emacs lamie linie pomiędzy słowami automatycznie, gdy wstawiasz tekst | ||
| 865 | i linia robi się za szeroka. | ||
| 866 | |||
| 867 | Tryb automatycznego wstawiania włącza się na przykład poprzez | ||
| 868 | wywołanie polecenia M-x auto-fill-mode<Return>. Jeśli ten tryb jest | ||
| 869 | włączony to samo polecenie wyłącza go, i vice versa. Mówimy, ze | ||
| 870 | polecenie to "przełącza ten tryb". | ||
| 871 | |||
| 872 | >> Napisz M-x auto-fill-mode<Return>. Wstawiaj potem linię pełną | ||
| 873 | "asdf " tak długo, aż zobaczysz, że się podzieli na dwie linie. | ||
| 874 | Musisz wstawić spacje pomiędzy znaki, ponieważ tryb automatycznego | ||
| 875 | wypełniania łamie linie tylko tam, gdzie są spacje. | ||
| 876 | |||
| 877 | Margines jest zazwyczaj ustawiony na 70 znaków, ale możesz go zmienić | ||
| 878 | za pomocą polecenia C-x f. Powinieneś podać mu argument liczbowy | ||
| 879 | mówiący, w której kolumnie ma zostać ustawiony margines. | ||
| 880 | |||
| 881 | >> Wywołaj C-x f z argumentem równym 20. (C-u 2 0 C-x f). | ||
| 882 | Napisz potem jakiś tekst i zauważ, ze Emacs wypełnia linie do | ||
| 883 | długości co najwyżej 20 znaków. Ustaw margines z powrotem na | ||
| 884 | 70 znaków, wywołując jeszcze raz C-x f. | ||
| 885 | |||
| 886 | Jeśli dokonujesz zmian wewnątrz akapitu, tryb | ||
| 887 | automatycznego wypełniania nie wyrówna marginesu | ||
| 888 | sam z siebie. By wywołać polecenie | ||
| 889 | wyrównania marginesu, naciśnij M-q (Meta-q), | ||
| 890 | podczas gdy kursor znajduje się wewnątrz akapitu. | ||
| 891 | |||
| 892 | >> Przesuń kursor do poprzedniego akapitu i naciśnij M-q. | ||
| 893 | |||
| 894 | |||
| 895 | * SZUKANIE | ||
| 896 | ---------- | ||
| 897 | |||
| 898 | Emacs potrafi szukać łańcuchów (zwartych ciągów znaków lub słów) | ||
| 899 | zarówno wstecz jaki i do przodu. Szukanie łańcucha jest poleceniem, | ||
| 900 | które przesuwa kursor; przesuwa ono kursor do następnego miejsca, w | ||
| 901 | którym dany łańcuch występuje. | ||
| 902 | |||
| 903 | Polecenie Emacsa "search" różni się od podobnych poleceń innych | ||
| 904 | edytorów w tym sensie, ze jest ono przyrostowe. Znaczy to, ze | ||
| 905 | szukanie odbywa się w trakcie, gdy Ty wpisujesz kolejne znaki | ||
| 906 | łańcucha, który ma zostać odnaleziony. | ||
| 907 | |||
| 908 | Poleceniami zapoczątkowującymi szukanie są: C-s dla szukania w przód | ||
| 909 | oraz C-r dla szukania wstecz. POCZEKAJ PROSZĘ! Nie próbuj ich w tej | ||
| 910 | chwili. | ||
| 911 | |||
| 912 | Gdy naciśniesz C-s zauważysz, ze tekst "I-search" pojawi się w | ||
| 913 | obszarze echa. Informuje Cię to, że Emacs znajduje się w trybie | ||
| 914 | "incremental search", czekając byś napisał tekst, który ma on znaleźć. | ||
| 915 | Naciśniecie <Return> kończy proces szukania. | ||
| 916 | |||
| 917 | >> Teraz naciśnij C-s, by rozpocząć szukanie. POWOLI, litera po | ||
| 918 | literze, napisz słowo "kursor", zatrzymując się po każdym znaku i | ||
| 919 | obserwując, gdzie zatrzymuje się kursor. Gdy naciśniesz drugie | ||
| 920 | "r", będzie można powiedzieć, że szukałeś słowa "kursor" | ||
| 921 | jednokrotnie. Naciśnij C-s jeszcze raz, by znaleźć następne | ||
| 922 | wystąpienie słowa "kursor". Naciśnij teraz <Delete> cztery | ||
| 923 | razy i zobacz, co się dzieje z kursorem. Naciśnij <RET>, by skończyć | ||
| 924 | szukanie. | ||
| 925 | |||
| 926 | Widziałeś, co się działo? Emacs podczas szukania przyrostowego próbuje | ||
| 927 | przejść do miejsca wystąpienia łańcucha, który do tej pory wpisałeś, | ||
| 928 | podświetlając go dla Twojej wygody. By znaleźć następne wystąpienie | ||
| 929 | słowa "kursor", po prostu naciśnij C-s jeszcze raz. Jeśli takiego nie | ||
| 930 | ma, Emacs zapiszczy i powie Ci, ze szukanie "skończyło się porażką". | ||
| 931 | Naciśniecie C-g także przerywa proces szukania. | ||
| 932 | |||
| 933 | UWAGA: W niektórych systemach naciśniecie C-s zamrozi ekran i nie | ||
| 934 | zobaczysz żadnego tekstu z Emacsa. Oznacza to, że składowa systemu | ||
| 935 | operacyjnego, zwana kontrolą przepływu (ang. "flow control") | ||
| 936 | przechwyciła C-s i nie pozwoliła mu dojsć do Emacsa. By odzyskać | ||
| 937 | kontrole nad ekranem, nacisnij C-q. Dodatkowej pomocy poszukaj w | ||
| 938 | rozdziale "Spontaneous Entry to Incremental Search" w podręczniku | ||
| 939 | Emacsa. | ||
| 940 | |||
| 941 | Jesli podczas szukania przyrostowego naciśniesz <Delete> zauważysz, ze | ||
| 942 | ostatni znak, który wcisnąłes znika i kursor wraca do poprzedniego | ||
| 943 | miejsca. Na przykład, załóżmy, ze nacisnąłes "k" i znalazłes pierwsze | ||
| 944 | wystąpienie tej litery. Jesli teraz naciśniesz "u", kursor przesunie | ||
| 945 | się do pierwszego wystąpienia "ku". Teraz nacisnij <Delete>. Skasuje | ||
| 946 | to "u" z łańcucha, którego poszukujesz, a kursor wróci do pierwszego | ||
| 947 | wystąpienia "k". | ||
| 948 | |||
| 949 | Jeśli podczas szukania nacisniesz jakiś klawisz razem z META lub CTRL | ||
| 950 | (z nielicznymi wyjątkami --- znakami, które mają specjalne znaczenie | ||
| 951 | podczas szukania, takimi jak C-s i C-r) szukanie zostanie przerwane. | ||
| 952 | |||
| 953 | C-s rozpoczyna proces szukania, który poszukuje łańcucha, który | ||
| 954 | znajduje się ZA bieżącą pozycja kursora. Jeśli chcesz szukać czegoś | ||
| 955 | wcześniej w tekście, naciśnij C-r. Wszystko, co powiedzieliśmy o C-s | ||
| 956 | stosuje się do C-r, oczywiście ze zmianą kierunku szukania na wstecz. | ||
| 957 | |||
| 958 | |||
| 959 | * WIELE OKIEN | ||
| 960 | ------------- | ||
| 961 | |||
| 962 | Jedną z przyjemnych cech Emacsa jest możliwość wyświetlania więcej niż | ||
| 963 | jednego okna na raz. | ||
| 964 | |||
| 965 | >> Przesuń kursor do tej linii i naciśnij C-u 0 C-l. | ||
| 966 | |||
| 967 | >> Naciśnij teraz C-x 2, co podzieli ekran na dwa okna. Obydwa okna | ||
| 968 | wyświetlają ten podręcznik. Kursor pozostaje w górnym oknie. | ||
| 969 | |||
| 970 | >> Naciśnij C-M-v by przewinąć dolne okno. (Jeśli nie masz | ||
| 971 | prawdziwego klawisza Meta, naciśnij ESC C-v.) | ||
| 972 | |||
| 973 | >> Naciśnij C-x o ("o" jak angielskie "other") by przesunąć kursor do | ||
| 974 | dolnego okna. Użyj C-v i M-v w dolnym oknie by przewinąć jego | ||
| 975 | zawartość. Polecenia, które masz wykonać czytaj w górnym oknie. | ||
| 976 | |||
| 977 | >> Naciśnij C-x o jeszcze raz tak, by kursor wrócił do górnego okna. | ||
| 978 | Kursor w górnym oknie nie zmienił położenia. | ||
| 979 | |||
| 980 | Każde okno pamięta położenie swojego własnego kursora, lecz tylko | ||
| 981 | jedno okno w danej chwili wyświetla kursor. Wszystkie polecenia | ||
| 982 | edycyjne stosują się do okna, w którym jest kursor. To okno nazywane | ||
| 983 | jest "wybranym oknem". | ||
| 984 | |||
| 985 | Polecenie C-M-v jest bardzo użyteczne gdy edytujesz tekst w jednym | ||
| 986 | oknie, a drugiego używasz tylko jako punkt odniesienia. Dzięki temu | ||
| 987 | kursor może zawsze znajdować się w oknie, zawartość którego edytujesz, | ||
| 988 | a Ty możesz przesuwać drugie okno za pomocą C-M-v. | ||
| 989 | |||
| 990 | C-M-v to przykład znaku, który uzyskuje się za pomocą CONTROL-META. | ||
| 991 | Jeśli masz prawdziwy klawisz META, C-M-v możesz uzyskać przytrzymując | ||
| 992 | jednocześnie CTRL oraz META i naciskając v. Nie jest ważne, co | ||
| 993 | zostało naciśniete wcześniej, CTRL czy META, ponieważ obydwa te | ||
| 994 | klawisze działają jako modyfikatory znaczenia klawiszy, które | ||
| 995 | naciskasz. | ||
| 996 | |||
| 997 | Jeśli nie masz klawisza META i używasz w jego zastępstwie ESC, | ||
| 998 | kolejność naciskania klawiszy jest znacząca: musisz najpierw nacisnąć | ||
| 999 | i puścić ESC, po czym nacisnąć CTRL-v; CTRL-ESC v nie będzie działać. | ||
| 1000 | Dzieje się tak dlatego, ze ESC jest znakiem, a nie modyfikatorem. | ||
| 1001 | |||
| 1002 | >> Naciśnij C-x 1 (w górnym oknie), by pozbyć się dolnego okna. | ||
| 1003 | |||
| 1004 | (Jeśli nacisnąłbyś C-x 1 w dolnym oknie, to znikłoby górne. Możesz | ||
| 1005 | sobie tłumaczyć to polecenie jako "zatrzymaj tylko jedno okno --- to w | ||
| 1006 | którym właśnie jestem".) | ||
| 1007 | |||
| 1008 | Nie musisz wyświetlać tego samego bufora w obydwu oknach. Jeśli | ||
| 1009 | użyjesz C-x C-f by wyświetlić plik w jednym z okien, zawartość | ||
| 1010 | drugiego nie zmieni się. W każdym oknie możesz wyświetlać różne pliki | ||
| 1011 | niezależnie. | ||
| 1012 | |||
| 1013 | Oto inny sposób używania dwóch okien do wyświetlania dwóch różnych | ||
| 1014 | rzeczy: | ||
| 1015 | |||
| 1016 | >> Naciśnij C-x 4 C-f i nazwę jednego z Twoich plików. Zakończ | ||
| 1017 | wprowadzanie klawiszem <Return>. Podany plik pojawi się w dolnym | ||
| 1018 | oknie razem z kursorem, który tam przeskakuje. | ||
| 1019 | |||
| 1020 | >> Naciśnij C-x o, by wrócić do górnego okna, oraz C-x 1 by | ||
| 1021 | usunąć dolne okno. | ||
| 1022 | |||
| 1023 | |||
| 1024 | * REKURSYWNE POZIOMY EDYCJI | ||
| 1025 | --------------------------- | ||
| 1026 | |||
| 1027 | Czasami możesz znaleźć się w czymś, co nazywa się "rekursywnym | ||
| 1028 | poziomem edycji". Możesz to rozpoznać po nawiasach kwadratowych w | ||
| 1029 | linii trybu, obejmujących nawiasy okrągłe zawierające nazwę głównego | ||
| 1030 | trybu edycji. Na przykład, mógłbyś widzieć [(Fundamental)] zamiast | ||
| 1031 | (Fundamental). | ||
| 1032 | |||
| 1033 | By wyjść z rekursywnego poziomu edycji naciśnij ESC ESC ESC. Jest to | ||
| 1034 | ogólnego przeznaczenia "wychodzimy". Możesz go użyć także by pozbyć | ||
| 1035 | się nadmiaru okien lub wyjść z minibufora. | ||
| 1036 | |||
| 1037 | >> Naciśnij M-x by wejść do minibufora; naciśnij potem ESC ESC ESC, by | ||
| 1038 | z niego wyjść. | ||
| 1039 | |||
| 1040 | Nie możesz użyć C-g, by wyjść z rekursywnego poziomu edycji. Dzieje | ||
| 1041 | się tak dlatego, ze C-g jest używane do anulowania poleceń i | ||
| 1042 | argumentów WEWNĄTRZ rekursywnego poziomu edycji. | ||
| 1043 | |||
| 1044 | |||
| 1045 | SZUKANIE DODATKOWEJ POMOCY | ||
| 1046 | -------------------------- | ||
| 1047 | |||
| 1048 | W tym podręczniku spróbowaliśmy dostarczyć tylko tyle informacji, ile | ||
| 1049 | jest niezbędne, byś mógł zacząć używać Emacsa. Emacs jest istną | ||
| 1050 | kopalnią najróżniejszych rzeczy, których nie sposób tutaj opisać. | ||
| 1051 | Zapewne będziesz chciał dowiedzieć się więcej o Emacsie, ponieważ | ||
| 1052 | posiada on wiele pożądanych cech, o których na razie nic nie wiesz. | ||
| 1053 | Jest w nim zaszyte mnóstwo wewnętrznej dokumentacji, która może być | ||
| 1054 | osiągnięta za pomocą Control-h, które określamy mianem "znaku pomocy" | ||
| 1055 | z powodu spełnianej przez niego roli. | ||
| 1056 | |||
| 1057 | By uzyskać pomoc, naciśnij C-h a potem znak, który określa jakiego | ||
| 1058 | typu pomocy oczekujesz. Jeśli poczujesz się NAPRAWDĘ zagubiony, | ||
| 1059 | napisz C-h ? i Emacs spróbuje powiedzieć Ci, jakiego typu pomocy może | ||
| 1060 | Ci dostarczyć. Jeśli naciśniesz C-h a potem zadecydujesz, że pomoc | ||
| 1061 | nie jest Ci jednak potrzebna, po prostu wciśnij C-g by anulować C-h. | ||
| 1062 | |||
| 1063 | Najprostszą pomoc możesz uzyskać naciskając C-h c. Naciśnij C-h a | ||
| 1064 | potem c, po czym kombinacje klawiszy polecenia, i Emacs wyświetli | ||
| 1065 | bardzo krótki opis polecenia. | ||
| 1066 | |||
| 1067 | >> Naciśnij C-h c Control-p. | ||
| 1068 | Powinno to przywołać komunikat, o treści podobnej do | ||
| 1069 | |||
| 1070 | C-p runs the command previous-line | ||
| 1071 | |||
| 1072 | W ten sposób możesz uzyskać "nazwę funkcji". Przydaje się to podczas | ||
| 1073 | pisania kodu w Lispie, który rozszerza Emacsa; wystarcza to także do | ||
| 1074 | przypomnienia Ci, co dane polecenie robi, jeśli widziałeś je już | ||
| 1075 | wcześniej, ale nie zapamiętałeś go. | ||
| 1076 | |||
| 1077 | Polecenia wywoływane za pomocą wieloznakowej kombinacji klawiszy, na | ||
| 1078 | przykład C-x C-s oraz (jeśli nie masz klawisza META lub EDIT) <ESC>v, | ||
| 1079 | są także dopuszczalne po C-h c. | ||
| 1080 | |||
| 1081 | By uzyskać więcej informacji na temat polecenia, naciśnij C-h k | ||
| 1082 | zamiast C-h c. | ||
| 1083 | |||
| 1084 | >> Naciśnij C-h k Control-p. | ||
| 1085 | |||
| 1086 | To polecenie wyświetla dokumentację na temat danej funkcji oraz jej | ||
| 1087 | nazwę w oknie Emacsa. Gdy skończysz śledzić wynik tego polecenia | ||
| 1088 | naciśnij C-x 1, by pozbyć się tekstu pomocy. Nie musisz tego robić od | ||
| 1089 | razu. Możesz wykonać pewne operacje w oparciu o tekst pomocy zanim | ||
| 1090 | naciśniesz C-x 1. | ||
| 1091 | |||
| 1092 | Oto kilka innych użytecznych wariantów C-h: | ||
| 1093 | |||
| 1094 | C-h f Opisz funkcje o podanej nazwie. | ||
| 1095 | |||
| 1096 | >> Napisz C-h f previous-line<Return>. Wypisze to na ekranie całą | ||
| 1097 | informacje, jaką Emacs ma na temat funkcji, która implementuje | ||
| 1098 | polecenie C-p. | ||
| 1099 | |||
| 1100 | C-h a Apropos. Wpisz słowo kluczowe, a Emacs wypisze listę | ||
| 1101 | wszystkich poleceń, których nazwa zawiera to słowo. | ||
| 1102 | Polecenia te mogą zostać wywołane za pomocą Meta-x. | ||
| 1103 | Dla niektórych poleceń Apropos wypisze jedno- lub | ||
| 1104 | dwuznakowe sekwencje, które wywołują dane polecenie. | ||
| 1105 | |||
| 1106 | >> Napisz C-h a file<Return>. Zobaczysz listę wszystkich poleceń, | ||
| 1107 | dostępnych za pomocą M-x, które maja słowo "file" w swojej nazwie. | ||
| 1108 | Zauważysz tam także polecenia takie, jak C-x C-f oraz C-x C-w, | ||
| 1109 | umieszczone obok nazw poleceń "find-file" i "write-file". | ||
| 1110 | |||
| 1111 | |||
| 1112 | PODSUMOWANIE | ||
| 1113 | ------------ | ||
| 1114 | |||
| 1115 | Pamiętaj, że by wyjść z Emacsa na stałe, używaj C-x C-c. By wyjść do | ||
| 1116 | powłoki na chwilę tak, byś mógł wrócić, użyj C-z. (To nie działa pod | ||
| 1117 | X-Windows, ponieważ tam nie ma prawdziwego konceptu przejścia na | ||
| 1118 | chwile do powłoki. Zamiast tego C-z ikonizuje okno Emacsa.) | ||
| 1119 | |||
| 1120 | Ten podręcznik był pisany tak, by wszyscy nowi użytkownicy mogli go | ||
| 1121 | zrozumieć. Jeśli coś pozostawił niejasnym, nie siedź cicho i nie | ||
| 1122 | obwiniaj siebie, tylko daj nam znać! | ||
| 1123 | |||
| 1124 | |||
| 1125 | KOPIOWANIE | ||
| 1126 | ---------- | ||
| 1127 | |||
| 1128 | Niniejszy podręcznik jest potomkiem w długiej linii podręczników | ||
| 1129 | Emacsa, która rozpoczyna się od tego, który został napisany przez | ||
| 1130 | Stuarta Cracrafta dla oryginalnego Emacsa. Został on zmodyfikowany we | ||
| 1131 | wrześniu 1994 przez Bena Winga, który zaktualizował go, jeśli chodzi o | ||
| 1132 | X-Windows. | ||
| 1133 | |||
| 1134 | Tłumaczenia na język polski dokonał Remek Trzaska z pomocą Ryszarda | ||
| 1135 | Kubiaka. Jesli polskie znaki nie byly poprawnie wyswietlane w tym | ||
| 1136 | buforze, oznacza to, ze nie masz zainstalowanych polskich fontow. | ||
| 1137 | Pomoc w tym zakresie mozesz znalezc pod adresem: | ||
| 1138 | <URL:http://www.agh.edu.pl/ogonki> | ||
| 1139 | |||
| 1140 | Ta wersja podręcznika, podobnie jak GNU Emacs, jest zastrzeżona, a | ||
| 1141 | pozwolenie na kopiowanie udzielone jest pod następującymi warunkami: | ||
| 1142 | |||
| 1143 | Copyright (c) 1985, 1994 Free Software Foundation | ||
| 1144 | |||
| 1145 | Permission is granted to anyone to make or distribute verbatim | ||
| 1146 | copies of this document as received, in any medium, provided that | ||
| 1147 | the copyright notice and permission notice are preserved, | ||
| 1148 | and that the distributor grants the recipient permission | ||
| 1149 | for further redistribution as permitted by this notice. | ||
| 1150 | |||
| 1151 | Permission is granted to distribute modified versions | ||
| 1152 | of this document, or of portions of it, | ||
| 1153 | under the above conditions, provided also that they | ||
| 1154 | carry prominent notices stating who last altered them. | ||
| 1155 | |||
| 1156 | Warunki kopiowania samego Emacsa są w pewnym stopniu inne, aczkolwiek | ||
| 1157 | zachowują te sama idee. Proszę, przeczytaj plik COPYING, po czym | ||
| 1158 | rozdaj swoim znajomym kopie Emacsa. Pomóż zwalczyć przeszkody w | ||
| 1159 | rozpowszechnianiu oprogramowania przez tworzenie i dzielenie się | ||
| 1160 | oprogramowaniem. | ||
| 1161 | |||
| 1162 | ;;; Local Variables: | ||
| 1163 | ;;; mode: fundamental | ||
| 1164 | ;;; coding: latin-2 | ||
| 1165 | ;;; End: | ||